Σύντομο ιστορικό της Σύντομης Στρατηγικής Ψυχοθεραπείας

Το Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας (MRI) στο Πάλο Άλτο Καλιφόρνια των ΗΠΑ

Όλα ξεκίνησαν εδώ: Το Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας (MRI) ιδρύθηκε στο Πάλο Άλτο τον Σεπτέμβριο του 1958 χάρη στις διαισθήσεις του Ντόναλντ Ντ. Τζάκσον, ενός λαμπρού και εφευρετικού ψυχιάτρου, ο οποίος ίδρυσε ένα ινστιτούτο αφιερωμένο στη μελέτη των συστημικών αλληλεπιδραστικών διεργασιών - δηλαδή, στις μελέτες της αμοιβαίας επιρροής, δράσης και αντίδρασης στην επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Αυτή ήταν μια πραγματική καινοτομία: από τη μελέτη των συμπτωμάτων στη μελέτη του ρόλου της ανθρώπινης επικοινωνίας στην ψυχολογική δυσφορία και την ψυχική ασθένεια. Ο Ντ. Ντ. Τζάκσον συνεργάστηκε με τον Γκρέγκορι Μπέιτσον, έναν ανθρωπολόγο, ο οποίος μετατόπισε τις σπουδές του από την εθνολογία στην επιστημολογία της επικοινωνίας. Η κυβερνητική, ένας νέος διεπιστημονικός τομέας, παρείχε νέα εργαλεία για τη μελέτη των διαδραστικών συστημάτων των οποίων η ανθρώπινη επικοινωνία αποτελεί μέρος. Ήταν οι δύο κορυφαίες προσωπικότητες που είδαν τα φαινόμενα επικοινωνίας ως το κλειδί και την εξήγηση κάθε ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το 1962, ιδρύθηκε το περιοδικό "Family Process", με τους Ντ. Ντ. Τζάκσον και Τζ. Χέιλι ως πρώτους εκδότες.

Ταυτόχρονα, οι άλλες σημαντικές σχολές σκέψης στην ψυχολογία, συμπεριλαμβανομένης της ψυχιατρικής, διατήρησαν, όπως και σήμερα, τον θετικιστικό προσανατολισμό της αναζήτησης της πρωταρχικής αιτίας της επακόλουθης ψυχικής δυσφορίας. Το ασυνείδητο φροϋδικό ψυχικό τραύμα συνδυάζεται καλά με το ιατρικό μοντέλο της αιτιολογίας, δηλαδή τη μελέτη των αιτιών των ασθενειών σύμφωνα με μια λογική αιτίου-αποτελέσματος, μια έννοια που υποδεικνύει τη σχέση μεταξύ δύο φαινομένων (ή τάξεων φαινομένων), στην περίπτωση στο οποίο το πρώτο φαινόμενο, που ονομάζεται αιτία, είναι ο λόγος για την ύπαρξη του δεύτερου, που ονομάζεται αποτέλεσμα.

Το 1967, το Κέντρο Βραχείας Θεραπείας ιδρύθηκε στο Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας από διεπιστημονικούς κλινικούς ιατρούς και ερευνητές που συνεργάζονταν ήδη με το MRI.

Ο John Weakland, χημικός μηχανικός και μαθητής του G. Bateson, σπούδασε για 18 χρόνια, αντιμετωπίζοντας άμεσα μαζί του το έργο του Milton Erickson. Ο Richard Fisch, ένας ψυχίατρος από τη Νέα Υόρκη που μετακόμισε σε μαγνητική τομογραφία. Paul Watzlawick, φιλόσοφος, ψυχαναλυτικά εκπαιδευμένος ψυχολόγος, ειδικός στη γλώσσα και τη λογική. Ο Artur Bodin, ψυχολόγος, τότε πρόεδρος του τμήματος της Καλιφόρνιας της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας. Ανάμεσα στους ανθρώπους που δούλευαν στην μαγνητική τομογραφία εκείνη την εποχή θυμόμαστε την ψυχολόγο της Virginia Satir, τον πιο γνωστό Αμερικανό οικογενειακό θεραπευτή, τον Jules Riskin, τον C. Sluszki και την Cloe Madanes, που ήταν βοηθός του Paul Watlzawick και πολλούς άλλους ... The Brief Therapy Το Κέντρο ήταν ένα έργο για τον πειραματισμό καινοτόμων θεραπευτικών τεχνικών. Η πολυεπιστημονική φύση των μελών της μαγνητικής τομογραφίας έκανε αυτό το Ινστιτούτο έναν ανεξάρτητο οργανισμό αφιερωμένο στην έρευνα, την κατάρτιση και την κλινική δραστηριότητα. Μελέτες εκείνης της περιόδου υπογραμμίζουν τη σημασία των παθογόνων οικογενειακών σχέσεων στη γένεση ψυχικών προβλημάτων και διαταραχών. Από εδώ ξεκινά ένας νέος τρόπος αντιμετώπισης ψυχικών προβλημάτων και διαταραχών με την οικογένεια του ασθενούς.

Η συστημική (οικογενειακή) θεραπεία έγινε παγκοσμίως διάσημη χάρη στις μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο "The Pragmatics of Human Communication" (1967) των Paul Watzlawick, JH Beavin και DD Jackson, τη βίβλο για όσους μελετούν τις ρεαλιστικές ή συγκεκριμένες επιπτώσεις της επικοινωνίας στους ανθρώπους. Το πώς λέγονται τα πράγματα, δηλαδή το πώς το άτομο που επικοινωνεί δημιουργεί διαφορετικά αποτελέσματα σε όσους λαμβάνουν την επικοινωνία. Είναι εμπειρία όλων να μην νιώθουμε πληγωμένοι από κάποιον που, με προσοχή, είναι ικανός να μας πει δυσάρεστα πράγματα, αλλά αντίθετα να αντιδρούμε παρορμητικά σε κάποιον που μας λέει κάτι τόσο ανόητο όσο το να μας πιέζουν να προχωρήσουμε με μια κορνάρα σε ένα φανάρι...

Η επανάσταση εκείνων των ετών ήταν η έννοια της Απόπειρας Δυσλειτουργικής Λύσης , η οποία αναπτύχθηκε στο Κέντρο Βραχείας Θεραπείας του Ινστιτούτου Ψυχικής Έρευνας στο Πάλο Άλτο: αναφέρεται στην τάση των ανθρώπων να επαναλαμβάνουν τις ίδιες επιχειρούμενες λύσεις παρά την αναποτελεσματικότητα τους. Με άλλα λόγια, κάθε αποτυχημένη προσπάθεια λύσης, αν επαναληφθεί με την πάροδο του χρόνου, εδραιώνει, αντί να επιλύει, το αρχικό πρόβλημα, αντικαθιστώντας τις αρχικές αιτίες και καθίσταται η αιτία της επίμονης εμφάνισης του προβλήματος. Αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τα ψυχολογικά προβλήματα, από την αναζήτηση της βασικής αιτίας (αιτιολογία) έως τη μελέτη της διαδικασίας - σκέψεις, πράξεις και αντιδράσεις - που διατηρεί τη δυσλειτουργία μέχρι να γίνει παθολογική. Μπορούμε να περιγράψουμε κομψά αυτό το παράδοξο με τα λόγια του Paul Watzlawick: «Η (επιχειρούμενη) λύση γίνεται το πρόβλημα».

Όταν ένας άνθρωπος έχει ένα πρόβλημα, προσπαθεί και βάζει μια λύση, αν δεν πετύχει προσπαθεί ξανά μέχρι να φτάσει στη λύση. Αυτή είναι η πιο συχνή περίπτωση: οι περισσότεροι από εμάς έχουμε την ικανότητα να λύνουμε μόνοι μας τα χιλιάδες μεγάλα και μικρά προβλήματα που συναντάμε στη ζωή μας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, δεν μπορούμε να βρούμε τη σωστή λύση και η επιχειρούμενη λύση μπορεί ακόμη και να επιδεινώσει το πρόβλημα. Όλοι όσοι έχουν αντιμετωπίσει ένα εμπόδιο πρόβλημα, όπως μια απλή φοβία - για παράδειγμα ο φόβος των περιστεριών, της οδήγησης αυτοκινήτου, του εγκλωβισμού σε ασανσέρ ... - ξέρουν ότι η κατανόηση της αιτίας είναι άχρηστη για τη λύση και την προσπάθεια της θέλησης δεν είναι αρκετό για να νικήσει το φόβο. Ναι, γιατί η φοβία είναι ένας ανεξέλεγκτος φόβος. Μια ορθολογική αναφορά στην πραγματικότητα είναι άχρηστη.. ή κηρύγματα εμπειρικής πειθούς. Έτσι το άτομο αρχίζει να αποφεύγει αυτό που δημιουργεί τον πανικό ή να ζητά βοήθεια για να αντιμετωπίσει αυτό που φοβάται. Ακολουθούν οι επιχειρούμενες δυσλειτουργικές λύσεις που διατηρούν το πρόβλημα -αποφύγετε και ζητήστε βοήθεια- οι οποίες, αν επαναληφθούν με την πάροδο του χρόνου, επιβεβαιώνουν και επιδεινώνουν την κατάσταση μέχρι μια σοβαρή ψυχοπαθολογική διαταραχή.

Ο Paul Watzlawick δημοσιεύει το «Change» το 1974, το οποίο απεικονίζει την καινοτόμο κλινική και θεραπευτική προσέγγιση. Αυτό το έργο προτείνει ένα μοντέλο που βασίζεται στη λογική του σχηματισμού, της επιμονής και της επίλυσης προβλημάτων και επηρεάζεται από τον Milton Erickson, τόσο πολύ που γράφει τον πρόλογο. Ξεκινώντας από αυτές τις μελέτες, διαμορφώθηκε το υπόβαθρο για εκείνη την ψυχοθεραπευτική μέθοδο γνωστή ως στρατηγική προσέγγιση, της οποίας οι βασικοί πυλώνες ήταν η μελέτη της ανθρώπινης επικοινωνίας και της ύπνωσης χωρίς έκσταση κατά τη διάρκεια της κλινικής συνέντευξης.

Είναι το 1985 όταν οι Paul Watzlawick, John Weakland και Giorgio Nardone, που έφτασαν στο Palo Alto ως φιλόσοφος της επιστήμης, άρχισαν να αναπτύσσουν καινοτόμες τεχνικές για την παρέμβαση σε μια περιοχή παθολογίας ελάχιστα εξερευνημένη από το παραδοσιακό μοντέλο της μαγνητικής τομογραφίας.

Μια σημαντική μελέτη που ξεκινά από την κλινική πρακτική για τις φοβικές και ιδεοληπτικές διαταραχές που οδηγεί στον ορισμό των γνωσιοθεωρητικών προνομίων, δηλαδή στη μελέτη των μεθόδων για την επίτευξη αυτής της γνώσης και των σχετικών εφαρμογών για παρέμβαση. Σκιαγραφείται η μέθοδος έρευνας, η λογική της στρατηγικής επίλυσης προβλημάτων και οι στρατηγικές της θεραπευτικής επικοινωνίας.

Αρχίζουν να διατυπώνουν, με εντελώς πρωτότυπο τρόπο, το μοντέλο Σύντομης Στρατηγικής Θεραπείας, ξεχωρίζοντας το από άλλες μορφές σύντομης συστημικής ψυχοθεραπείας, από την ύπνωση Erickson και από τα γνωστικά-συμπεριφορικά μοντέλα.

Το 1987, η συνεργασία μεταξύ του Giorgio Nardone και του Paul Watzlawick έγινε ολοένα και πιο στενή, με αποκορύφωμα την κοινή ίδρυση του Κέντρου Στρατηγικής Θεραπείας στο Αρέτσο , ενός ινστιτούτου έρευνας, εκπαίδευσης και ψυχοθεραπείας . Αυτό το κέντρο σχεδιάστηκε για να αναπτύξει και να εξελίξει το μοντέλο της Σχολής Πάλο Άλτο προς μια πιο προηγμένη θεραπευτική τεχνολογία προσαρμοσμένη σε συγκεκριμένες μορφές ψυχοπαθολογίας. Αυτό σήμαινε τη μετάβαση από ένα γενικό μοντέλο σε συγκεκριμένες τεχνικές.

Το 2000, κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς συνεδρίου, ο Paul Watzlawick δήλωσε ότι το σχολείο Palo Alto μετακόμισε στο Arezzo, ακριβώς λόγω του γεγονότος ότι η έρευνα, οι εφαρμογές και τα αποτελέσματα άνθησαν εδώ. στην αρχική τοποθεσία, τη μαγνητική τομογραφία, κάθε είδους ερευνητική και εξελικτική εφαρμογή του μοντέλου είχε εξαντληθεί.

Όλα αυτά άνοιξαν το δρόμο για αυτό που αργότερα θα γινόταν η σύγχρονη εξέλιξη της Σύντομης Στρατηγικής Ψυχοθεραπείας, η οποία παρουσιάστηκε στο ευρύ κοινό το 1990 μέσω της έκδοσης, ενός μανιφέστου της προηγμένης προσέγγισης, με τίτλο «Η Τέχνη της Αλλαγής: Ένα Εγχειρίδιο Στρατηγικής Θεραπείας και Υπνοθεραπείας Χωρίς Έκσταση», γραμμένο από τους Giorgio Nardone και Paul Watzlawick, και μεταφρασμένο σε πάνω από είκοσι γλώσσες με εκατοντάδες διαφορετικές εκδόσεις.

 

 

Το Κέντρο Στρατηγικής Θεραπείας του Arezzo: η ομάδα ερευνητών, η κλινική έρευνα και η Σχολή Εξειδίκευσης

Η σχολή εκπαίδευσης για το μοντέλο Βραχείας Στρατηγικής Ψυχοθεραπείας στο Αρέτσο, η οποία λειτουργεί από το 1988, αναγνωρίζεται από το Υπουργείο Παιδείας, Πανεπιστημίων και Έρευνας (MIUR) ως τετραετής σχολή μεταπτυχιακής εξειδίκευσης στη Βραχεία Στρατηγική Ψυχοθεραπεία (υπουργικό διάταγμα 20.11.2000).

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διακρίνει τη βραχεία στρατηγική ψυχοθεραπεία από τις παραδοσιακές μορφές ψυχοθεραπείας είναι ότι επιτρέπει την ανάπτυξη παρεμβάσεων που βασίζονται σε προκαθορισμένους στόχους και στα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του προβλήματος, αντί για άκαμπτες και προκαθορισμένες θεωρίες. Επιπλέον, κάθε τύπος παθολογίας δεν νοείται ως βιολογική ασθένεια που πρέπει να θεραπευτεί, αλλά μάλλον ως δυσλειτουργική ισορροπία που πρέπει να μετατραπεί σε λειτουργική.

Μια άλλη θεμελιώδης πτυχή της σύντομης στρατηγικής ψυχοθεραπείας είναι η ανάλυση της συγκεκριμένης παθολογικής ακαμψίας της διαταραχής ή του προβλήματος μέσω διορθωτικών συναισθηματικών εμπειριών . Αυτή η έννοια, που διατυπώθηκε από τον Franz Alexander το 1946, υποδηλώνει ότι η θεραπευτική αλλαγή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μετά από διορθωτικές συναισθηματικές εμπειρίες που επιτρέπουν συγκεκριμένα στον ασθενή να αντιμετωπίσει αυτό που πιστεύει ότι είναι ανίκανος να κάνει. Αυτό το παράδειγμα αντικατοπτρίζει μια άλλη θεραπευτική έννοια που έμαθε από τους δασκάλους Paul Watzlawick και John Weakland, αυτή του προγραμματισμένου τυχαίου γεγονότος , ή την ιδέα ότι για να επιτευχθούν γρήγορες και συγκεκριμένες θεραπευτικές αλλαγές, είναι απαραίτητοι ελιγμοί επικοινωνίας ή περίτεχνες συνταγές για να δημιουργηθούν διορθωτικές εμπειρίες στη ζωή του ασθενούς που φαίνονται τυχαίες αλλά στην πραγματικότητα είναι στρατηγήματα που σχεδιάζει ο θεραπευτής.

Η λύση στο πρόβλημα, μέσω σύντομης στρατηγικής ψυχοθεραπείας, αποτελείται επομένως από στρατηγικές και στρατηγήματα ικανά να αλλάξουν τις δυσλειτουργικές λύσεις που επιχειρεί ο ασθενής και, ως εκ τούτου, να τον ωθήσουν να βιώσει συγκεκριμένα θεραπευτική αλλαγή· δηλαδή, επιτρέποντας στον ασθενή να αλλάξει αποτελεσματικά την αντίληψή του για τα πράγματα που τον προκαλούσαν να αντιδράσει παθολογικά. Από αυτή την άποψη, φαίνεται απαραίτητο να διαφοροποιήσουμε, για κάθε μορφή ψυχοπαθολογίας, τα λογικά μοντέλα δυσλειτουργικής αλληλεπίδρασης που τροφοδοτούν τον σχηματισμό και την επιμονή τους, και, προς την ίδια κατεύθυνση, να κατασκευάσουμε στρατηγικά λογικά μοντέλα παρέμβασης επίλυσης. Η αποτελεσματικότητα και η επάρκεια των θεραπευτικών στρατηγικών και στρατηγημάτων που είναι ειδικά προσαρμοσμένα για διαφορετικές παθολογίες, και η αναπαραγωγιμότητά τους, μας έχουν οδηγήσει στην απόκτηση αποτελεσματικής και εμπειρικής γνώσης της λειτουργίας αυτών των δυσλειτουργικών ισορροπιών. Όλα αυτά εξηγούν τη φαινομενικά παράδοξη δήλωση: οι λύσεις εξηγούν τα προβλήματα.

Το 2003 δημοσιεύθηκαν τα πρώτα αποτελέσματα των πρωτοκόλλων, τα οποία είναι ένα σύνολο συγκεκριμένων κανόνων και διαδικασιών για την παρέμβαση και την επικοινωνία στις διάφορες κατηγορίες ψυχοπαθολογικών προβλημάτων. Έτσι, η αποτελεσματικότητα και η αποτελεσματικότητα της θεραπείας για τις διάφορες μορφές ψυχοπαθολογίας που αναπτύχθηκαν και εφαρμόστηκαν την προηγούμενη δεκαετία σε συνολικά 3484 ασθενείς τίθενται στην επιστημονική προσοχή. Αποτελέσματα: Το 86% των περιπτώσεων επιλύθηκαν με μέσο όρο 9 συνεδρίες. Η σκέψη για την αποτελεσματικότητα και την αποτελεσματικότητα στον ψυχοθεραπευτικό τομέα είναι ακόμα δύσκολο να συνδυαστεί με τα διαφορετικά μοντέλα παρέμβασης!

 

Ο «επιχειρησιακός πραγματισμός» του CTS: η αποτελεσματικότητα είναι η μόνη μορφή αλήθειας.

Η ανάπτυξη πρωτοκόλλων —δηλαδή, κατευθυντήριων γραμμών για τις διάφορες φάσεις θεραπείας που είναι διαθέσιμες στους κλινικούς γιατρούς για τη θεραπεία της ψυχοπαθολογίας— καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα, την αποδοτικότητα και την αναπαραγωγιμότητά τους. Διδάσκονται αυστηρά στη Σχολή Τετραετούς Εξειδίκευσης και επικυρώνονται συνεχώς από πάνω από εκατό ερευνητές που τα εφαρμόζουν παγκοσμίως. Υπόκεινται σε συνεχή παρακολούθηση και προσαρμογή υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Giorgio Nardone. Η χρήση πρωτοκόλλων έχει γίνει το σημείο αναφοράς για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων, τόσο στην κλινική πρακτική όσο και ως εργαλείο πειραματισμού. Αυτή η επικύρωση μπορεί πλέον να επιβεβαιωθεί θετικά σε όλους τους πολιτισμούς, καθώς τα διάφορα Κέντρα Στρατηγικής Θεραπείας Nardone Model Brief που έχουν ιδρυθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ισπανία, την Ιρλανδία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, τη Ρουμανία, τη Ρωσία, την Παραγουάη, την Κολομβία, το Μεξικό, την Κόστα Ρίκα, την Αργεντινή και τη Χιλή επιβεβαιώνουν ισοδύναμα ποσοστά αποτελεσματικότητας από το 2018:

• Φοβικές και αγχώδεις διαταραχές (95% των περιπτώσεων)
• Ιδεοψυχαναγκαστικές και Ιδεοψυχαναγκαστικές Διαταραχές (89% των περιπτώσεων)
• Διατροφικές διαταραχές (83% των περιπτώσεων)
• Σεξουαλική δυσλειτουργία (91% των περιπτώσεων)
• Διαταραχές διάθεσης (82% των περιπτώσεων)
• Διαταραχές της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας (82% των περιπτώσεων)
• Διαταραχές εθισμού στο Διαδίκτυο (80% των περιπτώσεων)
• Υποτιθέμενη ψύχωση, οριακή και αντιστάθμιση διαταραχής προσωπικότητας (77% των περιπτώσεων)

Όλοι οι ασθενείς καλούνται να ακολουθήσουν μια αυστηρή παρακολούθηση, δηλαδή προγραμματισμένους ελέγχους για ένα έτος από το τέλος της θεραπείας, προκειμένου να παγιωθεί η αλλαγή καθώς και να μας παρασχεθούν συγκεκριμένα δεδομένα για έρευνα.

 

Οι ρίζες δεν είναι το στέμμα

Έτσι, οι ρίζες μας βρίσκονται στο Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας και στο Κέντρο Βραχείας Θεραπείας, αλλά το Κέντρο Στρατηγικής Θεραπείας στο Αρέτσο έχει γίνει η κορωνίδα ενός μεγαλοπρεπούς δέντρου, με ένα σημαντικό θεωρητικό-επιχειρησιακό μοντέλο, εμπνευσμένο από μελέτες λογικής, κυβερνητικής και επίλυσης προβλημάτων, σαφώς διαφορετικό από το πρωτότυπο. Από τη μελέτη των πλεονασμάτων των Προσπαθειών Δυσλειτουργικών Λύσεων της Μαγνητικής Τομογραφίας μέχρι τα πρωτόκολλα που αναπτύχθηκαν στο CTS, υποστηριζόμενα από θεραπευτικές στρατηγικές σχεδιασμένες να ξεμπλοκάρουν την δυσλειτουργική αντίληψη της πραγματικότητας από τον ασθενή. Επιπλέον, ένα άλλο διακριτικό χαρακτηριστικό σε σύγκριση με την Μαγνητική Τομογραφία είναι η ιδιαίτερη έμφαση στη διαδικασία εδραίωσης της θεραπευτικής διαδικασίας: μόλις διασπαστεί η παθογενετική ισορροπία, πρέπει να ανοικοδομήσουμε μια λειτουργική, αναπτύσσοντας στον ασθενή μια επίγνωση των δικών του πόρων. Ο ασθενής πρέπει να αισθάνεται ότι έχει καταφέρει να απελευθερώσει το μυαλό του από τις φυλακές του. Ένα σύνθετο, λειτουργικά σαφές μοντέλο: Το μοντέλο Προηγμένης Στρατηγικής Βραχείας Ψυχοθεραπείας του Nardone που βασίζεται στον «επιχειρησιακό πραγματισμό» (Nardone & Salvini, 2013) όπου η αποτελεσματικότητα αντιπροσωπεύει τη μόνη μορφή αλήθειας.

Η έρευνα είναι ο οδηγός και ο φύλακάς μας: μια ελεύθερη, ανοιχτή, ηθική δραστηριότητα συνεχούς πειραματισμού, που στοχεύει στην ανάπτυξη και την ανταλλαγή γνώσεων παντρεύοντας την αυστηρότητα για τη δημιουργία μιας ψυχολογικής τεχνολογίας. Οι πολυάριθμες κλινικές δημοσιεύσεις του διευθυντή του CTS, καθηγ. Οι G, Nardone και οι ερευνητές του CTS, έχουν συνεισφέρει στην επιστημονική κοινότητα μαζί με δέσμευση για διάδοση.

Η Επιστήμη της Απόδοσης

Το Στρατηγικό Μοντέλο Επίλυσης Προβλημάτων είναι μια λειτουργική μέθοδος για την εφαρμογή αλλαγών και την επίτευξη προκαθορισμένων στόχων, ακόμη και σε μη κλινικά πλαίσια. Ένας νέος κλάδος εμπειρικής-επιχειρησιακής έρευνας που ονομάζεται Επιστήμη της Απόδοσης έχει πρόσφατα αναπτυχθεί συστηματικά , μια πρωτότυπη σύνθεση ψυχολογίας, νευροεπιστήμης και σύντομης στρατηγικής θεραπείας που εστιάζει στο να δίνει τη δυνατότητα στους ερμηνευτές - είτε πρόκειται για αθλητές, καλλιτέχνες, επιστήμονες, μάνατζερ και άλλους - να βελτιώνουν, να επιτυγχάνουν, ακόμη και να ξεπερνούν την απόδοσή τους.

Υπάρχουν πολλά σχολεία και κέντρα στην Ιταλία και στον κόσμο που αυτοπροσδιορίζονται ως Σύντομη Στρατηγική Θεραπεία, αλλά τα οποία αυτή τη στιγμή δεν έχουν επιφέρει σημαντικές γνωσιολογικές εξελίξεις τόσο στην έρευνα όσο και στην κλινική πράξη και έχουν παραμείνει αγκυροβολημένα σε αυτό που μπορούμε να ορίσουμε την προϊστορία, αναγνωρισμένο Ινστιτούτο Ψυχικών Ερευνών που δεν υπάρχει πλέον. Το νεαρό δέντρο που δεν ποτίζεται με ιδέες έχει πεθάνει ακριβώς λόγω έλλειψης λαμπρών μυαλών, έρευνας και εξέλιξης.

 

Εμανουέλα Μουριάνα, ψυχοθεραπεύτρια

Επίσημος ερευνητής και λέκτορας στο Κέντρο Στρατηγικής Θεραπείας

 

Βιβλιογραφία:

Nardone, G. (2009). Επίλυση Στρατηγικών Προβλημάτων σε Μικρό Μέγεθος : Η Τέχνη της Εύρεσης Λύσεων σε Άλυτα Προβλήματα. Ponte alle Grazie: Μιλάνο.

Nardone, G. & Salvini A. (2013). Διεθνές Λεξικό Ψυχοθεραπείας . Μιλάνο: Garzanti.

Nardone, G. & Watzlawick, P. (1990). Η Τέχνη της Αλλαγής : Ένα Εγχειρίδιο Ύπνωσης Χωρίς Έκσταση. Μιλάνο: Ponte alle Grazie.

Watzlawick, P., Beavin, J. H. & Jackson, D. D. (1967). Πραγματολογία της ανθρώπινης επικοινωνίας: μια μελέτη πάνω στα αλληλεπιδραστικά πρότυπα, τις παθολογίες και τα παράδοξα . Νέα Υόρκη: Norton. Ιταλική μετάφραση: Πραγματολογία της ανθρώπινης επικοινωνίας . Ρώμη: Astrolabe, 1971.

Watzlawick, P., Weakland, J. H., & Fisch, R. (1974). Αλλαγή: Αρχές σχηματισμού και επίλυσης προβλημάτων . Νέα Υόρκη: Norton. Ιταλική μετάφραση: Αλλαγή: Σχηματισμός και επίλυση προβλημάτων . Ρώμη: Astrolabio, 1974

Watzlawick, P. & Weakland, J. H. (επιμ.) (1974). Η διαδραστική άποψη: Μελέτες στο Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας, Πάλο Άλτο, 1965–1974 . Νέα Υόρκη: Norton. Μετάφραση από την Ιταλική: Η σχεσιακή άποψη: Συνεισφορές στο Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας, Πάλο Άλτο, 1965–1974 . Ρώμη: Astrolabio, 1978.

Watzlawick, Ρ. (1977). Die Möglichkeit des Andersseins: Zur Technick der therapeutischen Kommunikation . Βέρνη: Verlag Hans Huber. Ιταλική μετάφραση: Η γλώσσα της αλλαγής: στοιχεία θεραπευτικής επικοινωνίας . Μιλάνο: Feltrinelli, 1980.

Weakland, J. H. & Ray, W. A. ​​​​(επιμ.) (1995). Πολλαπλασιασμοί: Τριάντα χρόνια επιρροής από το Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας . Νέα Υόρκη: Haworth Press.

https://web.archive.org/web/20160304124513/http://www.mri.org/pdfs/bibliography2001.pdf