Cardiofobie en de behandeling ervan in het kort Strategische psychotherapie

Wat het is en hoe het zich manifesteert
Cardiofobie vertegenwoordigt een bepaalde vorm van pathofobie. Met pathofobie bedoelen we de angst voor een dodelijke en plotselinge ziekte en het wordt onderscheiden van hypochondrie, waar in plaats daarvan elk signaal van het lichaam door de persoon kan worden gelezen als een mogelijk symptoom van een ziekte. De cardiofobe patiënt leeft in constante angst om te overlijden aan een fulminante ziekte die hij specifiek aangaat het cardiovasculaire systeem, bijvoorbeeld na een hartaanval.

Deze angst is irrationeel en ongecontroleerd, aangezien deze veel verder gaat dan de uitgevoerde medische tests en die organische pathologische aandoeningen hebben uitgesloten. Ook in het geval van cardiofobie was het, dankzij het strategische model, door de methode van onderzoeksinterventie die gedurende meer dan twintig jaar de activiteit van het Strategic Therapy Center in Arezzo meer dan twintig jaar kenmerkte, mogelijk om de belangrijkste te identificeren pogingen tot disfunctionele oplossingen die door de patiënt zijn geïmplementeerd.

Het concept van 'geprobeerde oplossingen', voor het eerst geformuleerd door de onderzoeksgroep van het Mental Research Institute (MRI) in Palo Alto in 1974, beschrijft alles wat een persoon en zijn of haar omgeving doen om een probleem te hanteren. Wanneer deze pogingen zich in de loop der tijd herhalen, houden ze het probleem in stand en voeden ze het, wat leidt tot de ontwikkeling en het voortbestaan van een echte stoornis. Vanuit het perspectief van de korte strategische psychotherapie vormt het identificeren van mislukte pogingen tot oplossing het startpunt voor een effectieve interventie; ze stellen ons niet alleen in staat te begrijpen hoe het probleem werkt, maar vertegenwoordigen ook de voorkeursroute naar de oplossing ervan en fungeren als een 'complexiteitsreducer' in ons interventiemodel.

De belangrijkste pogingen tot disfunctionele oplossingen bij cardiofobie:

Luisteren naar het hartritme.
Dat is de poging tot controle die leidt tot controleverlies. De belangrijkste poging tot oplossing van de cardiofoob is om obsessief de aandacht te richten op het luisteren naar het hart en zijn signalen in een poging controle te krijgen over het ritme van de beat, waarbij je je zorgen maakt over zowel een te snel ritme - tachycardie - als een langzaam ritme. bradycardie - of voor verdachte pijnen in de borst, borst en zijkant.
Zoals met alle vormen van rigide en obsessieve controle die tot verlies van controle leiden, creëert de cardiofoob zelfs in dit geval een echte paradox: hoe meer hij zichzelf probeert gerust te stellen door de hartslag te beheersen, hoe meer hij de functionaliteit ervan verandert, en produceert hoe effect een verandering in het hartritme. Dit veroorzaakt al snel het begin van angst- of panieksymptomen.
Medisch specialistische consulten.
De poging om de angst om te overlijden aan een hartprobleem op afstand te houden, dwingt de persoon om tal van specialistische onderzoeken aan te vragen, van het cardiologische bezoek tot het meten van de bloeddruk tot het elektrocardiogram. De geruststelling die uit klinische bevindingen zou moeten komen, heeft echter niet het effect dat de zorgen en angsten van de patiënt afnemen.
Gebruik van anxiolytica.
Behandeling met anxiolytica of antidepressiva kan de intensiteit van de angstige reactie verminderen, maar heeft op geen enkele manier invloed op de fobische en obsessieve structuur van het denken en dus op de disfunctionele perceptie van de persoon.
Vermijden van sommige situaties.
de cardiofobe persoon begint een hele reeks vermijdingen te implementeren met betrekking tot situaties die hun hart fysiek of emotioneel kunnen belasten. Hij zal geleidelijk lichamelijke activiteit verminderen, de sportschool of voetbalwedstrijden opgeven, de trap niet nemen of rennen, of al deze situaties proberen op te lossen door middel van voorzorgsmaatregelen (bijvoorbeeld pauzes en rust, zodra een toename wordt waargenomen frequentie ) uit angst om zich ziek te voelen.
Over angst gesproken.
typisch voor fobische stoornissen is de socialisatie van deze angsten, maar continu praten met anderen produceert een paradoxaal effect van voeding en versterking van angst, in dit geval door de logische en rationele geruststellingen van degenen rondom de persoon die de angsten voeden van wie iets vreest - als ik me voortdurend over iets geruststel, ben ik er steeds meer van overtuigd dat er een gevaar is waarvan ik moet worden gerustgesteld.

Behandeling van cardiofobie door middel van korte strategische psychotherapie

In het kort Strategische therapie, vanwege de erkende werkzaamheid bij de behandeling van met name fobische en obsessieve stoornissen, merken we dat we vaak met succes dit soort problemen behandelen, die samen met hypochondrie en pathofobie een frequente oorzaak kunnen zijn van uiterlijke symptomen van angst en paniekaanvallen.

De strategisch therapeut onderzoekt de onderliggende structuur van het probleem en identificeert eventuele mislukte oplossingspogingen. Op basis daarvan plant hij of zij de interventie, eveneens in dit geval, met behulp van een behandelprotocol naar keuze. Net als alle protocollen die ontwikkeld zijn in het Centrum voor Strategische Therapie in Arezzo, volgt dit protocol dezelfde onderliggende logica: overeenkomsten en overeenkomsten. Dat wil zeggen, technieken die passen bij de structuur van de stoornis, met als doel de fobische perceptie van de patiënt van de gevreesde situatie te veranderen.

De belangrijkste ingreep bij de behandeling van cardiofobie bestaat erin de patiënt het belang te laten inzien van een strikte en nauwkeurige controle van zijn "gekke" hart door middel van het voorschrijven van precieze dagelijkse registraties van zijn hartslag.

Deze manoeuvre is in staat om de weerstand van de patiënt tegen verandering te omzeilen, juist omdat hij dezelfde werkingslogica van het probleem volgt en zijn behoefte aan controle overtreft (geplande controle wordt voorgeschreven, macht onttrekt aan de controle die voortkomt uit obsessie), maar tegelijkertijd de persoon om een nieuwe manier te ontdekken, deze keer functioneler, om te luisteren en de signalen die uit hun hart komen waar te nemen.
Door deze therapeutische manoeuvre, gecombineerd met het identificeren en doorbreken van de vicieuze cirkel tussen oplossingspogingen en persistentie van het probleem, is het in relatief korte tijd mogelijk om de patiënt een gezonde en functionele perceptie van de werkelijkheid te herstellen.

Dr. Daniela Ambrogio, (officiële psychotherapeut van het Centrum voor Strategische Therapie)

REFERENTIES

Nardone G. (2016). "De therapie van paniekaanvallen. Weg met pathologische angst voor altijd". Ponte alle Grazie, Milaan
Nardone G., Salvini A. 2013. "Internationaal woordenboek voor psychotherapie". Garzanti
Nardone G., Salvini A. 2004. "De strategische dialoog". Ponte alle Grazie, Milaan
Nardone G., 2003, "Er is geen nacht die de dag niet ziet ". Ponte alle Grazie, Milaan