Wątpliwość patologiczna, specyficzna forma zaburzenia obsesyjnego

Patologiczne wątpliwości

Proces myślowy zwątpienia jest częścią życia każdego człowieka. Kiedy mamy do czynienia z rozdrożem lub rozdrożem związanym z ważnymi wyborami, zdrowym i pożytecznym jest wątpić i zadawać pytania. Tak jak zdrowo jest czasem kwestionować już dokonane wybory, aby zadecydować o zmianie kierunku. Pytania i wątpliwości mogą dotyczyć konkretnych wyborów, ale także aspektów osobowości, postaw, uczuć i emocji, aby dojść do lepszego zrozumienia siebie i innych.

Przy dokonywaniu wyboru lub formułowaniu opinii informacje, a także zasoby mentalne i emocjonalne są wykorzystywane do podjęcia decyzji, dojścia do wniosku i posuwania się naprzód.

 

Wątpliwość, która staje się patologiczna
Jednak gdy nie jesteś w stanie rozgryźć tego w rozsądnym czasie i nie jesteś w stanie podjąć decyzji lub odpowiedzieć na nurtujące nas pytanie o nas samych, o innych lub o świat, gdy zastanawiasz się nad tematem i szukasz odpowiedź staje się wszechobecna i sprawia, że ​​żyjemy w ciągłej udręce, jesteśmy w obecności patologiczna wątpliwość. Niektóre pytania wkradają się i osadzają się w umyśle jak wirus, który ostatecznie pochłania większość zasobów umysłowych jednostki, prowadząc do ciągłego stanu niepokoju z wysokimi skokami lęku.

Podmiot próbuje za pomocą nieskończonych i subtelnych argumentów znaleźć odpowiedź na nurtujące go pytanie; a gdy tylko znajdzie odpowiedź, natychmiast w jego umyśle gotowy jest sprzeczny argument, aby obalić wniosek, do którego właśnie doszedł, w błędne koło bez końca między przeciwstawnymi argumentami, które nieustannie gonią i ścierają się.

Pytania, które przede wszystkim mogą prowadzić do obsesyjnych wątpliwości, to te, na które odpowiedzi wydają się być najsilniej związane z decydującymi implikacjami dla przyszłości i tożsamości jednostki. Profesjonalny wybór, sentymentalny związek, tożsamość seksualna, by wymienić tylko najczęstsze, ale są też inne, które wydają się bardziej ekstrawaganckie i oryginalne.

Emocją, która łączy wszystkie następujące po sobie pytania i wątpliwości, jest strach. Strach przed dokonaniem złego wyboru, strach przed byciem psychicznie zdrowym, strach przed popełnieniem jakiegoś fundamentalnego błędu w przeszłości, wszystkie warunki, które w odczuciu podmiotu mogą nieodwracalnie wpłynąć na całe życie oraz możliwość obecnego i przyszłego szczęścia .

Niektóre z pytań, które prowadzą do patologicznych wątpliwości, przedstawiają się jako rozsądne i uzasadnione pytania o siebie, relacje i świat. Przykładami takich pytań są: „Muszę kontynuować studia prawnicze lub zmienić wydział? - Czy naprawdę jestem zakochana w moim chłopaku? - Naprawdę lubię moją dziewczynę, czy nie - Czy mój wybór kariery był dla mnie właściwy, czy powinienem się zmienić? - Czy to, co robię, jest wynikiem tego, czego chcę, czy jest wynikiem nacisków, od których nie mogę się uwolnić?".

W rzeczywistości są to pytania, które można by zasadnie postawić jako punkt wyjścia dla hipotezy zmiany, która przechodzi od sytuacji niezadowolenia do sytuacji większego dobrostanu.

 

Patologiczna wątpliwość pożera umysł
Kiedy przybierają formę patologicznego zwątpienia, takie pytania nabierają wagi i nieproporcjonalnego znaczenia, tak jakby całe życie i szczęście podmiotu zależały całkowicie i nieodwracalnie od rozwiązania pytania. Czynności życia codziennego, nastrój i jakość relacji są w końcu nieustannie uwarunkowane udręką refleksji nad nierozwiązanymi wątpliwościami.

Oprócz racjonalnych i logicznych pytań mogą pojawić się również wątpliwości i pytania, które z początku wydają się bardziej pomysłowe i złośliwe. Przykładami takich pytań mogą być: „Może jestem homoseksualistą? - Może mógłbym popełnić samobójstwo? - Pewnego dnia mogę stać się narkomanem? - Co jeśli sprzedam swoją duszę diabłu wtedy, gdy o tym pomyślałem?"

Takie pytania są z gruntu bezsensowne, ponieważ z krótkiej analizy wynika, w przypadku przytoczonych powyżej przykładów, że podmiot nie czuje się homoseksualistą, nie zamierza popełnić samobójstwa, nie ma powodu lub chce stać się narkomanem i nie chce lub wierzę, że jest racjonalnie możliwe sprzedanie duszy diabłu.

Oznacza to, że na poziomie intencji i bezpośredniego odczuwania podmiotu pytania są głupie i bezsensowne, podczas gdy poziom, na którym pytanie i wątpliwość wydają się mieć sens, jest poziomem racjonalnym, czyli rozumowania abstrakcyjnego i czystego. hipoteza koncepcyjny. W ten sposób rozpoczyna się seria logicznych argumentów, próbujących dojść do pewności, racjonalnego i ostatecznego wniosku, który upewni nas, że wydarzenie, którego tak bardzo się obawiamy, nie istnieje, nie miało miejsca lub nie będzie mogło nastąpić.

Proces ten nie ma jednak końca, ponieważ dla każdego rozumowania, które wydaje się prowadzić do ostatecznego uspokojenia, do umysłu wkrada się nowy zarzut, który obali poprzednie wnioski.

W patologicznych wątpliwościach rozumowanie nie pomaga w znalezieniu rozwiązania, ale raczej je coraz bardziej oddala. Czasem zaczynamy o tym rozmawiać też z innymi, wyczerpując próbuje wspólnie rozwiązać dylemat, ale to tylko pogarsza sytuację.

Zwątpienie zaczyna atakować umysł. Rośnie jak rak, który stopniowo wdziera się w sumienie i który jest w znacznym stopniu żywiony wszystkimi udzielanymi mu odpowiedziami; jak bardzo zły i nienasycony bóg, zwątpienie pożera wszystkie odpowiedzi, przeciwstawiając się tysiącowi argumentów i domagając się coraz to większej liczby prób i weryfikacji, popychając temat do rozpaczy.

 

Przykład: wątpliwość bycia homoseksualistą
Być może pytanie pojawiło się u chłopca, który nagle wyraził pozytywną ocenę cech fizycznych lub charakteru rówieśnika. Stąd nagła wątpliwość: „Dlaczego myślę o tych rzeczach? Czy jestem homoseksualistą?”. Potem nagły wstrząs, przerażenie: ”A jeśli tak?”. Od tego momentu zaczyna się refleksja, próba rozwiania nawet odległego prawdopodobieństwa, że ​​może to być prawda.

Zaczynamy zastanawiać się i szukać potwierdzenia, że ​​takie myśli nigdy nie były brane pod uwagę, że zawsze pociągały nas dziewczyny, że pierwsze doświadczenia miały miejsce z płcią przeciwną i były przyjemne itp. Ale potem jednak: ”Dlaczego przyszła mi do głowy ta myśl? Czy taka myśl może przyjść do osoby, która nie jest homoseksualistą i nigdy nie może się nią stać?? Krótko mówiąc, zaczyna się cała seria rozumowań, mających na celu rozwiązanie na poziomie teoretycznym tego coraz bardziej niepokojącego dylematu.

Przesiewamy nasze przeszłe życie, oceniamy wszystkie znaki i wskazówki, które czytamy w Internecie. Rozpoczyna się badanie, które może również przejść w „naukowe” badania w tej dziedzinie. Na przykład możesz zacząć obserwować chłopców, aby zobaczyć, co czują, lub wyobrazić sobie wykonywanie czynności seksualnych, aby ocenić efekty. Może się również zdarzyć, że zaczniemy kontrolować swoje zachowanie i spontaniczne ruchy ciała, w obawie, że mogą one zdradzić straszliwą „prawdę” w oczach innych.

W ten sposób to, co po prostu powinno być odczuwane jako prawdziwe w oparciu o pragnienia, emocje i uczucia, zostaje uwięzione w poszukiwaniu dowodów, rozumowania i refleksji, w wyniku czego dowód odpowiedzi oddala się coraz bardziej, ponieważ natychmiastowość uczucie jest pogrzebane pod górą dowodów, rozumowań i refleksji.

Dni wypełnione są udręką ze szczytami paniki i im bardziej wątpliwości nie udaje się rozwiać rozumowaniem, tym bardziej staramy się wykorzystać to, co już nie działa, czyli dalsze rozumowanie, testy i uspokojenie. Do tego stopnia, że ​​nawet jeśli od czasu do czasu czujesz się swobodniej i bardziej rozkojarzony, nagle „przypominasz sobie”, że masz „problem”, nierozwiązane wątpliwości Hamleta, miecz wiszący nad twoją głową; i wpada z powrotem w ciemność i udrękę.

 

Znajdowanie przez zatrzymanie się, aby wyszukać
Nie zdajemy sobie sprawy, że problem nie jest reprezentowany przez treść wątpliwości, a zatem przez odpowiedź na pytanie. Problem tkwi całkowicie w czynności nieustannego poszukiwania odpowiedzi. Tutaj, jak we wszystkich podobnych przypadkach, rozwiązaniem nie jest więcej refleksji i rozumowania, ale wręcz przeciwnie, zaprzestanie myślenia i wnioskowania o problemie. Odpowiedź na wątpliwość, w swojej patologicznej formie, nie znajduje się w złożonym rozumowaniu, lecz przeciwnie, pojawia się właśnie wtedy, gdy ustaje samo poszukiwanie odpowiedzi.

To jak ciągłe poruszanie wodą w poszukiwaniu pierścienia, który spadł na dno stawu; im bardziej woda się trzęsie, tym bardziej piasek z dna unosi się na powierzchnię, zasłaniając nam widok. Dopiero zatrzymanie się i oczekiwanie na opadnięcie piasku sprawi, że pierścień będzie bardzo wyraźny na dnie.
Znajduje się przez zaprzestanie poszukiwań.

w leczenie wątpliwości patologicznychnajczęstszym błędem terapeutycznym jest próba pomocy pacjentowi w dokonaniu wyboru, którego nie umie dokonać, wysuwanie bardziej sensownych argumentów niż własne, które świadczą o bezzasadności wątpliwości i wskazują na odpowiedź. W ten sposób jednak nie ma nadziei, bo jest ekspertem w tego typu rozumowaniu, a nawet przedstawienie mu nowych argumentów tylko podsyca skłonność do rozumowania jeszcze bardziej.

Aby wykorzenić przekonanie pacjenta o potrzebie rozwiązania wątpliwości za pomocą rozumowania i dowodów, należy je przeprowadzić poprzez sztuczki terapeutyczne aby przestać rozumować, aby umożliwić mu dostęp do korygującego emocjonalnego doświadczenia większego spokoju, który pojawia się, gdy przestaje się rozmyślać.

W leczeniu patologicznego zwątpienia konieczne jest poprowadzenie podmiotu, poprzez konkretne zalecenia, do zaprzestania nieustannego myślenia, ponieważ jest to w rzeczywistości prawdziwa przyczyna cierpienia i dyskomfortu, które on manifestuje. Jego próbą rozwiązania wątpliwości poprzez rozumowanie było: pułapka, w którą się wpakował i że faktycznie stało się jego więzieniem i labiryntem, z którego nie może się już wydostać.

Będzie zatem sugestywnie nakłaniany do strachu przed odpowiedzią na pytania na ten temat lub zostanie poinstruowany, aby pisać tok rozumowania w ciągu dnia według schematu sposobów i czasów, aby powstrzymać anarchistyczny automatyzm jego ciągłego rozmyślania. W ten sposób odczuwany jest spadek lęku, a wątpliwości stopniowo tracą na znaczeniu.

Wątpliwość, jakkolwiek na początku może wydawać się sensownym pytaniem, staje się patologiczna, gdy jej waga i znaczenie są wyolbrzymiane, aż do momentu, gdy problem przestaje być początkowym, lecz staje się faktem, że osoba jest gnębiona i najeżdżana przez udręka ciągłego rozmyślania.

Pytania pojawiają się jako miłość opuszczona przed podmiotem, na który nieustannie gryzie się w próbach odpowiedzi. Im więcej odpowiedzi zostanie udzielonych, tym więcej innych haczyków pojawi się w niekończącym się procesie. Tylko poprzez zaprzestanie ciągłego gryzienia podstępnych pytań można przerwać patologiczny proces, przywracając spokój umysłu.

A wtedy twoja tożsamość seksualna stanie się jasna bez konieczności myślenia o tym; przyjmie się, że jeśli ktoś wybierze jeden wydział, musi koniecznie opuścić inny; że nawet jeśli jakaś fizyczna lub psychiczna cecha partnera nie jest dla nas cudowna, nie chcemy stracić wszystkiego, co tak bardzo lubimy; że w życiu nie jest nam dane wiedzieć, czy nieprzewidywalne przyszłe okoliczności sprawią, że znajdziemy się w sytuacjach, których nigdy byśmy sobie nie wyobrażali itp.

Po prostu wracamy do życia, z dala od poszukiwań doskonałości, kontroli i absolutnej pewności, które charakteryzują formę myśli obsesyjnej we wszystkich jej odmianach.

 

Dr Antonio Iusto (Oficjalny Psychoterapeuta Centrum Terapii Strategicznej)

 

Bibliografia:
Nardone G., Portelli C., (2013) Obsesje kompulsje manie, Mediolan, Ponte alle Grazie
Nardone G., (1993) Strach, panika, fobie. Terapia w krótkim czasie, Mediolan, Ponte alle Grazie
Nardone G., (2013) Psychopułapka, Mediolan, Ponte alle Grazie
Nardone G., De Santis G. (2011) Cogito ergo cierpię, Mediolan, Ponte alle Grazie
Nardone G., (2014) Strach przed decyzjami, Mediolan, Ponte alle Grazie
Watzlawick P, Nardone G. (1997) Krótka terapia strategiczna, Mediolan, Ponte alle Grazie
Watzlawick P, Nardone G. (1990) Sztuka zmiany, Mediolan, Ponte alle Grazie
Nardone G, Ray Wendel A. (2007) Paul Watzlawick- Zaglądanie do środka oślepia, Mediolan, Ponte alle Grazie

Fragmenty kodu PHP Obsługiwane przez: XYZScripts.com