Zaburzenia lękowe i lękowe: charakterystyka, objawy i leczenie

niepokój

Jestem zaniepokojona! Lakoniczne sformułowanie, które łatwo usłyszeć ludzie w najbardziej odmiennych środowiskach, a także najczęstsze w gabinecie psychoterapeuty. Niepokój to po depresji najczęściej wyszukiwane słowo w sieci. Obficie opisywana jest w literaturze przez dyscypliny psychologiczne i medyczne jako reakcja alarmowa, a także w zdrowym rozsądku oznacza napięcie, często stałe, z powodu niepokoju; staje się to patologiczne, gdy przybiera wszechobecny i niekontrolowany charakter. Objawy lęku stają się wtedy zaburzeniem lękowym.

Ten sposób postrzegania rzeczywistości i reagowania z niepokojem i niepokojem jest obecnie pełnym obrazem psychopatologicznym, jeśli utrzymuje się przez co najmniej sześć miesięcy (DSMV) i może powodować znaczny stres i znaczny dyskomfort, wpływając na jakość życia. Zmartwienie może powodować znaczne upośledzenie relacji interpersonalnych, społecznych i zawodowych. Relacje w parach są często komplikowane przez zaburzenie.

Myśli są negatywne, katastrofalne i mogą również wywoływać reakcje somatyczne. Jeśli lęk jest nadmierny, objawy takie jak:
niepokój i uczucie silnego napięcia; zmęczenie; Trudności z koncentracją; drażliwość; napięcie mięśni; problemy ze snem, trudności w oddychaniu, rytm serca i przewód pokarmowy.

Osoby niespokojne mają tendencję do ciągłego monitorowania otoczenia w poszukiwaniu potencjalne zagrożenia dla siebie lub dla najbliższych. Ponieważ nie ma bezpośredniego realnego zagrożenia, ich troska przenosi się w przyszłość.
Ciągłe zamartwianie się, aby uniknąć niebezpieczeństwa, skutkuje:

  1. a) próba rozwiązania dysfunkcyjnego w celu uniknięcia:
  • dać się zaskoczyć lub przynajmniej przygotować na najgorsze;
  • wzrost negatywnych emocji związanych z możliwością wystąpienia czegoś, czego się obawiamy;
  1. b) próby dysfunkcjonalnego rozwiązania proszenia o pomoc:
  • aby uniknąć możliwości poczucia się źle z powodu kryzysu lękowego;
  1. c) próby dysfunkcjonalnego rozwiązania w celu stłumienia własnych reakcji.

Ci ludzie nie żyją teraźniejszością, ponieważ są stale zajęci myśleniem zagrażającym wyobrażeniom projektowanym w przyszłość i nieustannym dążeniem do uniknięcia sytuacji, które uważają za niebezpieczne.
Liczne badania podkreślają związek ze stanem fizycznym, w szczególności z bólem fizycznym (np. fibromialgia i przewlekłe choroby reumatyczne), astmą, zespołem jelita drażliwego. Stanowi czynnik ryzyka wystąpienia chorób serca. Objawy lękowe są transwersalne do różnych zaburzeń psychicznych, a w szczególności do:

  • Zaburzenie lękowe: gdzie strach jest postrzegany jako skrajne zagrożenie, w eskalacji, w której osoba jest przerażona własnymi uczuciami. Walka z własnymi reakcjami nieskutecznie zwiększa same reakcje zamiast je redukować, uruchamiając dysfunkcyjne urządzenie, które utrzymuje problem (Nardone G. Panic attack therapy 2016)
  • Fobie specyficzne: to znaczy niekontrolowany strach przed wejściem w kontakt z obiektem, którego się boi, którego dana osoba musi unikać. Na świecie jest tyle rzeczy, ale najbardziej rozpowszechnione są związane ze środowiskiem człowieka (fobie zwierząt, wzrostu, latania, agorafobia itp.), ale nie tylko (Nardone G. Paura panico phobie 1993).
  • Hipochondria i patofobia: lęk jest wynikiem próby kontrolowania własnego ciała, generując dysfunkcjonalny proces, który generuje nowy alarm (Nardone G., Poza granicami strachu 2000).
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: gdzie lęk jest uspokajany patologicznymi rytuałami (Nardone G., Portelli C. Obsessions, compulsions and manias 2013).
  • Dynamika relacyjna: w którym lęk jest produktem budzącego lęk osądu innych: lęk przed byciem niezrównanym; do odrzucenia; nieumiejętności kontrolowania siebie itp. (Muriana E., Verbitz T. Psychopatologia życia miłosnego 2010).
  • Zespołu stresu pourazowego: tutaj niepokój i/lub panika są objawowymi reakcjami na traumę, która zniknie, gdy zaburzenie zostanie rozwiązane (Cagnoni F., Milanese R. Cambiare, przeszłość 2009).
  • depresja: lęk wiąże się z trudnością regulowania emocji i kończy się, gdy wyrzeczenie staje się dominującą próbą rozwiązania (Muriana E., Pettenò L., Verbitz T. The faces of depression 2006).
  • Zaburzenia seksualne: gdzie lęk przed występem jest często generatorem utrzymywania się problemu (Nardone G., Rampin M. Kiedy seks staje się problemem 2015).
  • Zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, zespół wymiotów i napady objadania się): w którym lęk przejawia się zarówno jako specyficzny lęk, jak i jako próba kontrolowania jedzenia (Nardone G. Verbitz T., Milanese R. Więzienie żywności 1999).
  • Wyższe zaburzenia psychiczne (psychoza, pogranicze, paranoja i zaburzenia afektywne dwubiegunowe): w którym lęk jest prawie zawsze obecny, nawet w połączeniu z urojeniami. (Muriana E., Verbitz T., Nardone G. w przygotowaniu)

 

WYNIKI SKUTECZNOŚCI I SKUTECZNOŚCI KRÓTKIEJ PSYCHOTERAPII STRATEGICZNEJ

Krótka Terapia Strategiczna ma specyficzne protokoły leczenia lęku i zaburzeń, które często leżą u jego podstaw, zdolne do rozwiązania problemu z wyższą skutecznością i wydajnością niż jakakolwiek inna psychoterapia.
Wydajność w odniesieniu do całkowitego wyzdrowienia z zaburzenia (co obejmuje trzy spotkania kontrolne) wynosi średnio 7 sesji na cały zabieg. Jeśli natomiast weźmiemy pod uwagę eliminację zaburzenia powodującego niepełnosprawność lub ustąpienie objawów, w całej próbie zostało to osiągnięte w ciągu pierwszych 4 sesji, czyli 2/3 miesięcy od rozpoczęcia terapii.
Wyniki skuteczności protokołów leczenia:

  • Zaburzenia fobii i lęku (95% przypadków)
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (89% przypadków)
  • Zaburzenia odżywiania (83% przypadków)
  • Dysfunkcja seksualna (91% przypadków)
  • Zaburzenia nastroju (82% przypadków)
  • Zaburzenia dzieciństwa i dojrzewania (82% przypadków)
  • Zaburzenia uzależnienia od Internetu (80% przypadków)
  • Domniemana psychoza, zaburzenie borderline i osobowości (77% przypadków)

Jak łatwo zrozumieć, fakt, że psychopatologie można zdecydowanie cierpieć i utrzymywać się latami, nie oznacza, że ​​terapia musi być równie bolesna i przedłużona w czasie. Słowami Williama Szekspira lubimy o tym pamiętać "Nie ma nocy, która nie widzi dnia".

Dr Emanuela Muriana, (Oficjalny Psychoterapeuta i Profesor Nauczania w Centrum Terapii Strategicznej)

BIBLIOGRAFIA:

Cagnoni F., Milanese R. (2009). Zmień przeszłość. Ponte alle Grazie.
Muriana E., Petteno L., Verbitz T (2006). Twarze depresji. Ponte alle Grazie.
Muriana E., Verbitz T. (2010) Psychopatologia życia miłosnego. Ponte alle Grazie.
Nardone G. (1993) Lęk, panika, fobie. Ponte alle Grazie.
Nardone G. Verbitz T., Milanese R. (1999). Więzienia żywnościowe. Ponte alle Grazie.
Nardone G. (2000) Poza granicami strachu. Ponte alle Grazie.
Nardone G. De Santis G. (2011) Cogito ergo cierpię. Ponte alle Grazie.
Nardone G., Portelli C. (2013) Obsesje, kompulsje i urojenia. Ponte alle Grazie.
Nardone G. (2013) Popraw mnie, jeśli się mylę. Ponte alle Grazie.
Nardone G. (2016) Terapia napadów paniki. Ponte alle Grazie.
Watzlawick P, Nardone G. (1997)  Krótka terapia strategiczna. Ponte alle Grazie.

 

Fragmenty kodu PHP Obsługiwane przez: XYZScripts. com